ENERGETYKA, RYNEK ENERGII - CIRE.pl - energetyka zaczyna dzień od CIREWodór
Właścicielem portalu jest ARE S.A.
ARE S.A.

SZUKAJ:



PANEL LOGOWANIA

X
Portal CIRE.PL wykorzystuje mechanizm plików cookies. Jeśli nie chcesz, aby nasz serwer zapisywał na Twoim urządzeniu pliki cookies, zablokuj ich stosowanie w swojej przeglądarce. Szczegóły.


MATERIAŁY PROBLEMOWE

Pełna dekarbonizacja wymaga wodoru
24.06.2020r. 05:15

Wiesław Drozdowski, redaktor CIRE
Rada ds. Wodoru (Hydrogen Council) w raporcie "Ścieżka do konkurencyjności wodorowej. Perspektywa kosztowa" ("Path to hydrogen competitiveness. A cost perspective"), pokazuje, że koszty rozwiązań wodorowych gwałtownie spadną w ciągu następnej dekady, wcześniej niż prognozowano.
Z uwagi na rosnącą presję publiczną, aby ograniczyć globalne ocieplenie do 1,5 stopnia C, rządy państw odpowiadają coraz bardziej ambitnymi celami w zakresie dekarbonizacji. Podczas szczytu klimatycznego ONZ w 2019 r., 66 krajów ogłosiło zamiar osiągnięcia zerowych poziomów emisji CO2 netto do 2050 r. W UE regulacje obejmują potencjalne kary pieniężne za nieosiągnięcie celów, a ogłoszony Europejski Zielony Ład określa docelowy zerowy poziom emisji netto do 2050 r. W USA, 25 stanów utworzyło dwustronny sojusz klimatyczny Stanów Zjednoczonych ze wspólnym zobowiązaniem do zmniejszenia emisji gazów cieplarnianych (GHG) do 2025 r. o co najmniej 26 do 28 proc. poniżej poziomów z 2005 r. Chiny poczyniły znaczne postępy w realizacji celów polityki klimatycznej, tj. osiągnięcia szczytowych emisji do 2030 r. z celem 20 proc. zapotrzebowania na energię pierwotną z niekopalnych źródeł przy ciągłym inwestowaniu w zrównoważone technologie.

Pełna dekarbonizacja wymaga wielowymiarowej strategii, co dało impuls do poważnego zainteresowania wodorem. Państwa dostrzegają możliwości jego wykorzystania do dekarbonizacji sektorów, takich jak transport osobisty lub zbiorowy, logistyka transportu towarowego i ogrzewanie przemysłowe oraz ich rolę w bezpieczeństwie energetycznym. Liderzy branży motoryzacyjnej, chemicznej, naftowej i gazowej oraz grzewczej uważają niskoemisyjny wodór za poważną alternatywę dla osiągnięcia coraz bardziej ambitnych celów w zakresie zrównoważonego rozwoju.

W tym kontekście raport stwierdza, że koszt wodoru "ma spaść nawet o 50 proc. do 2030 r. w szerokim zakresie zastosowań, czyniąc go konkurencyjnym z innymi niskoemisyjnymi alternatywami, a w niektórych przypadkach nawet z konwencjonalnymi opcjami".

Zwiększenie skali istniejących technologii wodorowych zapewni konkurencyjne rozwiązania niskoemisyjne w szerokim zakresie zastosowań do 2030 r., w tym, w niektórych segmentach, dla paliw konwencjonalnych.

W raporcie opracowano kilka warstw wniosków, poczynając od czynników redukujących koszty a kończąc na zaleceniach dotyczących działań w sektorze inwestycji, dostosowania polityki i tworzenia popytu.

Kluczowym wnioskiem raportu jest teza, że system dostarczania i dystrybucji wodoru na dużą skalę odblokuje jego konkurencyjność w wielu zastosowaniach, wcześniej niż przewidywano.

Raport analizuje 35 zastosowań wodoru w transporcie, budownictwie, ciepłownictwie przemysłowym i surowcach przemysłowych (Rys.1. i Tabela 1.). Obejmuje zarówno nowe, jak i istniejące aplikacje, które obecnie odpowiadają za 60 proc. światowych emisji CO2.


Rys.1.
Przegląd zastosowań wodoru

(1000x950)
Źródło: "Path to hydrogen competitiveness. A cost perspective"


Tabela 1.
Zastosowania wodoru

(1200x768)
Opracowanie własne na podstawie "Exhibit 4. Overview of hydrogen applications

Koncentrując się na zastosowaniach, w których wodór jest najbardziej odpowiedni, analiza pokazała, że dla 22 z nich, odpowiedzialnych za ok. 15 proc. światowego zużycia energii (17 500 TWh), TCO osiągnie poziom równości z innymi alternatywami niskoemisyjnymi do 2030 r. (Rys.2. i Tabela 2.)

Nie oznacza to, że wodór zaspokoi całe zapotrzebowanie na energię do 2030 r., ale pokazuje, że będzie odgrywał znaczącą rolę jako wektor czystej energii w przyszłym miksie energetycznym.

Rys.2.
Konkurencyjność zastosowań wodoru w porównaniu z niskoemisyjnymi i konwencjonalnymi źródłami energii

(1000x666)
Źródło: "Path to hydrogen competitiveness. A cost perspective"


Tabela 2.
Konkurencyjność zastosowań wodoru w porównaniu z niskoemisyjnymi i konwencjonalnymi źródłami energii

(1200x779)

- ogrzewanie średniej jakości - ogrzewanie obejmujące zakres temperatur od 100 stopni C do 400 stopni C
- ogrzewanie wysokiej jakości - ogrzewanie powyżej temperatury powyżej 400 stopni C
- ciężarówka średniej wielkości (MDT) - ciężarówka o łącznej masie 7,5 t z wymogiem zasięgu 300 km
- ciężarówka dużej wielkości (HDT) - ciężarówka o łącznej masie 22,5 t z wymogiem zasięgu 600 km
Opracowanie własne na podstawie "Exhibit 5. Competitiveness of hydrogen applications versus low-carbon and conventional alternatives"


Niektóre przykłady zastosowań, które staną się konkurencyjne, to:

- Pojazdy użytkowe, pociągi i zastosowania w transporcie dalekiego zasięgu, które będą konkurować z alternatywnymi rozwiązaniami niskoemisyjnymi do 2030 r. ze względu na niższe koszty sprzętu i tankowania.
- Kotły wodorowe będą konkurencyjną niskoemisyjną alternatywą dla ogrzewania budynków, zwłaszcza w przypadku istniejących budynków obsługiwanych obecnie przez sieci gazu ziemnego.
- Ogrzewanie przemysłowe, gdzie wodór będzie, w niektórych przypadkach, jedyną realną opcją dekarbonizacji.
- System elektroenergetyczny, w równoważeniu którego wodór będzie odgrywał coraz bardziej systemową rolę wraz ze spadkiem kosztów jego produkcji i wzrostem zapotrzebowania.
- Niskoemisyjny i odnawialny wodór stanie się konkurencyjny w stosunku do "szarego" wodoru stosowanego dzisiaj jako surowiec w przemyśle (produkcja amoniaku, procesy hydrokrakowania i hydrorafinacji), gdy spadną koszty wydobycia i ceny węgla.

W 9 z 35 zbadanych przypadków zastosowań, niskoemisyjne lub odnawialne rozwiązania wodorowe będą również konkurencyjne z konwencjonalnymi opcjami do 2030 r. Dotyczy to, w szczególności, ciężkich pojazdów ciężarowych, autokarów dalekosiężnych i wózków widłowych.

W czterech z poddanych przeglądowi zastosowań, konkurencyjność wodoru zależy od dostępności CCS. Jeśli zasoby CCS dla tych aplikacji nie są dostępne, wodór stanowi jedyny sposób na dekarbonizację aplikacji. Przykłady obejmują turbiny o cyklu kombinowanym, produkcję stali, ogrzewanie wysokiej jakości do produkcji cementu i ogrzewanie średniej jakości do produkcji tworzyw sztucznych.

Rys.2. przedstawia statyczny obraz branży w 2030 r., ale konkurencyjność kosztowa zastosowań wodoru będzie się poprawiać z upływem czasu. Te zmiany obrazuje Rys.3.

Rys. 3.
Konkurencyjność kosztowa zastosowań wodoru do 2050 r.

(1100x911)
Źródło: "Path to hydrogen competitiveness. A cost perspective"; tłum. własne


W krótkim okresie wodór może stać się konkurencyjny w transporcie, szczególnie w przypadku dużych pojazdów dalekobieżnych (tj. pociągów, ciężarówek, autokarów i flot taksówek) i wózków widłowych. W przypadku tych zastosowań konkurencyjne technologie, a mianowicie pojazdy typu BEV, są zbyt kosztowne, aby stanowić realne alternatywy dla rzeczywistych zastosowań ekonomicznych.

Ogrzewanie wodorem stanie się bardziej powszechne, gdy będzie współpracowało z istniejącymi sieciami gazowymi. Jednak tutaj, w perspektywie krótkoterminowej, wszystkie aplikacje będą miały trudności z konkurowaniem z konwencjonalnymi alternatywami pod względem kosztów biorąc pod uwagę obecny, wyższy koszt technologii wodorowej oraz ograniczoną infrastrukturę i skalę.

Do 2030 r., wraz ze spadkiem kosztów produkcji i dystrybucji wodoru, wiele innych zastosowań powinno stać się konkurencyjne w stosunku do alternatyw niskoemisyjnych. Przykłady obejmują większość zastosowań w transporcie drogowym (z wyjątkiem, np. lekkich samochodów i autobusów na krótkie trasy), turbiny wodorowe o prostym cyklu, kotły wodorowe i ogrzewanie przemysłowe.

Do 2050 r. większość rozważanych zastosowań wodoru może stać się konkurencyjna w stosunku do alternatyw niskoemisyjnych. Przy scenariuszu określającym globalny wzrost temperatury o 2 stopnie C, całkowita światowa emisja CO2 będzie musiała być o ponad 90 proc. niższa niż obecnie, a taki wynik można osiągnąć jedynie poprzez zastosowanie niskoemisyjnych technologii z wykorzystaniem wodoru w połączeniu z innymi rozwiązaniami (np. sekwestracja CO2).


Zwiększenie skali wykorzystania wodoru będzie pozytywnie oddziaływało na trzy główne czynniki, które wpływają na dynamikę kosztów:
1. Silny spadek kosztów produkcji wodoru przy zastosowaniu technologii niskoemisyjnych i wykorzystujących OZE.
2. Niższe koszty dystrybucji i tankowania dzięki większemu wykorzystaniu istniejącej infrastruktury.
3. Silny spadek kosztów komponentów do urządzeń końcowych w ramach zwiększania produkcji.

Dla decydentów taka perspektywa zapewnia solidne podstawy, na których można oprzeć finansowe i pozafinansowe wsparcie, które uwolnią wartość ekonomiczną wodoru, wskażą na opracowanie odpowiednich ram politycznych oraz pokażą całościowy obraz dynamiki kosztów i interakcji w całym łańcuchu wartości, pozwalając spojrzeć na działania z szerszej perspektywy.

Aby wykorzystać tę okazję, konieczne będą polityki wspierające promowanie wodoru na kluczowych obszarach geograficznych, a także wsparcie inwestycyjne w wysokości ok. 70 mld dolarów do 2030 r. Chociaż liczba ta jest znaczna, stanowi ona mniej niż 5 proc. rocznych globalnych wydatków na energię. Dla porównania, wsparcie udzielone na OZE w Niemczech wyniosło w 2019 r ok. 30 mld dolarów.

Regulacje rządowe przyspieszą inwestycje przemysłu, które ostatecznie doprowadzą do zwiększenia skali. Autorzy raportu widzą 6 sposobów jakimi rządy mogą wyrównać szanse:

1. Strategie krajowe
Rządy mają do odegrania rolę w ustalaniu krajowych celów rozwoju branży wodorowej. Do tej pory 18 państw, których gospodarki stanowią 70 proc. światowego PKB, opracowało szczegółowe strategie wdrażania rozwiązań w zakresie energetyki wodorowej. Obejmuje to niedawne zapowiedzi, których celem jest globalne rozmieszczenie 10 mln pojazdów z napędem na ogniwa paliwowe (FCEV) do 2030 r. oraz projekty w Chinach, Japonii, USA i Korei Południowej na budowę 10 tys. stacji tankowania wodoru.

2. Koordynacja
Rządy mają dobrą pozycję jako podmioty zrzeszające interesariuszy z branży, aby pośredniczyć w potencjalnych lokalnych możliwościach inwestycyjnych.

3. Rozporządzenia
Rządy mogą pomóc w usunięciu barier, które istnieją w realizacji dzisiejszych inwestycji w gospodarkę wodorową, np. poprzez ułatwienie procesu uzyskiwania pozwoleń na nowe stacje tankowania i opracowanie spójnych przepisów międzynarodowych.

4. Standaryzacja
Rządy mogą wspierać przemysł poprzez koordynowanie norm krajowych i międzynarodowych, np. w sprawach poziomów ciśnienia oraz bezpieczeństwa.

5. Infrastruktura
Rządy mogą zdecydować o zainwestowaniu wdrożenia nowej infrastruktury wodorowej i ponownym wykorzystaniu, w stosownych przypadkach, istniejących sieci (np. sieci gazu ziemnego).

6. Zachęty
Rządy mogą podejmować decyzje o wprowadzaniu zachęt, np. ulg podatkowych lub dotacji w początkowej fazie przyspieszającej rozwój branży wodorowej.


Podjęte sekwencje działań zmierzające do redukcji kosztów w łańcuchu wodorowym mogą doprowadzić do przełomu w zakresie opłacalności wodoru w zestawieniu z innymi, również konwencjonalnymi alternatywami. Na przykład, przy rocznej produkcji wynoszącej ok. 0,6 mln pojazdów wykorzystujących wodór, całkowity koszt posiadania (TCO) na pojazd spadnie o około 45 proc. w porównaniu ze stanem obecnym. 30 punktów procentowych tego spadku kosztów przypisuje się zwiększeniu skali produkcji, 5 - spadkowi kosztów produkcji niskoemisyjnej oraz wytwarzania wodoru z wykorzystaniem instalacji OZE oraz 10 - wzrostowi skali rozbudowy infrastruktury tankowania wodoru.

Średnio, koszt dostarczanego wodoru stanowi ponad 70 proc. TCO w zastosowaniach innych niż transport. Oczekuje się, że w latach 2020-2030 ponoszone koszty na wytwarzanie niskowęglowego wodoru gwałtownie spadną i będą stanowiły do 90 proc. całkowitego spadku TCO we wszystkich zastosowaniach o krótszych łańcuchach dostaw.

Niższe koszty produkcji i dystrybucji przyczynią się do obniżenia kosztów dostarczanego wodoru. Koszt niskoemisyjnej produkcji wodoru oraz nakłady na jego pozyskiwanie z OZE spadną bardzo znacznie, nawet o 60 proc. Można to przypisać spadającym kosztom wytwarzania energii elektrycznej ze źródeł odnawialnych, zwiększaniu produkcji elektrolizerów oraz rozwojowi tańszych instalacji do magazynowania CO2.

Ponadto, koszty dostaw znacznie spadną wraz z większym wykorzystaniem infrastruktury systemu dystrybucyjnego. To z kolei obniży o 40 proc. koszt pojedynczej podróży samochodem z wodorowymi ogniwami paliwowymi na trasie o długości 300 km. Wykorzystanie istniejących sieci gazociągów może dodatkowo obniżyć te koszty. Kraje o ograniczonym zużyciu gazu lub energii elektrycznej ze źródeł odnawialnych, które chcą zwiększyć zużycie taniego wodoru, skorzystają na niższych kosztach transportu międzynarodowego.

Skalowanie produkcji, to kolejny sposób na obniżenie wydatków w wielu zastosowaniach wodorowych, w których koszty sprzętu końcowego stanowią znaczną część TCO (np. ogniwa paliwowe, zbiorniki w transporcie). Uprzemysłowienie komponentów na dużą skalę oraz integracja pojazdów z tańszym paliwem wodorowym, zmniejszą o połowę TCO pojazdów na wczesnych etapach zwiększania skali dla tych i podobnych zastosowań. Wielkość produkcji może obniżyć koszty sprzętu końcowego do 70 proc.

Raport zwraca również uwagę na 5 czynników, które od strony polityki państw, mogą umożliwić powstanie prężnie działającego i rozwijającego się rynku wodoru (Rys.3.):

1. Zmniejszenie niepewności rynku
Zainteresowane strony mogą szukać inspiracji dla OZE, jak: tworzenie długoterminowych umów odbioru eliminujące ryzyko rynkowe z projektów instalacyjnych, pozostawiając jedynie ryzyko techniczne. Innym przykładem jest ułatwienie przejścia na kompleksowe rozwiązania logistyczne dla floty pojazdów o zerowej emisji, które byłyby stale wykorzystywane przy stale rosnącym popycie.

2. Skoncentrowanie się na skalowaniu aplikacji i technologii, które tworzą największą "poprawę inwestycji"
Ważnym aspektem pozostaje tutaj analizowanie i określanie punktów krytycznych, po których koszty gwałtownie spadają. Na przykład, zwiększenie produkcji ogniw paliwowych z 10 tys. do 200 tys. jednostek może obniżyć koszty jednostkowe nawet o 45 proc., niezależnie od jakichkolwiek istotnych przełomów technologicznych oraz może wpłynąć na wiele kosztów końcowego zastosowania. Zwiększenie mocy w elektrolizerach do 70 GW spowoduje redukcję kosztów dla jednego urządzenia poniżej 400 dolarów za 1 kW.

3. Poszukiwanie komplementarności w rozwiązaniach wodorowych
Opracowanie niektórych rozwiązań wodorowych może stworzyć cykl, który sprawi, że inne zastosowania wodoru są opłacalne. Na przykład, wykorzystanie infrastruktury wodorowej wokół lotnisk także w celu tankowania na miejscu autobusów, ogrzewania lotnisk, do lokalnej produkcji surowców przemysłowych, zmniejszy koszty każdego zastosowania.

4. Wykorzystanie wodoru w sieciach dystrybucyjnych
Przejście z 20 do 80 proc. wykorzystania wodoru w sieciach dystrybucyjnych i tankowania może obniżyć koszty dystrybucji nawet o 70 proc., co może, na przykład, zmniejszyć koszty ogrzewania domowego na bazie wodoru o 20 proc. Będzie to wymagało wdrożenia minimalnego progu infrastruktury, aby sieć spełniała wymagania użytkowników.

5. Inwestowanie w niskoemisyjną i odnawialną produkcję wodoru
Tani wodór należy do trzech najważniejszych redukcji kosztów dla jego każdego zastosowania i będzie jednym z najważniejszych czynników przyśpieszających gospodarkę wodorową obok stworzonego zapotrzebowania.

Rys.4.
Pięć dźwigni w celu stworzenia rynku wodoru

(1000x654)
Źródło: "Path to hydrogen competitiveness. A cost perspective"

Zmniejszenie kosztów produkcji wodoru odegra kluczową rolę w odblokowaniu konkurencyjności kosztowej we wszystkich jego zastosowaniach. W nadchodzącym dziesięcioleciu koszt produkcji czystego wodoru powinien spaść nawet o 60 proc., przy optymalnej opcji produkcji, wysoce zależnej od regionu, np. tam, gdzie gaz ziemny jest tani i dostępne jest składowanie CO2, reforming i CCS, które stanowią tanie źródło produkcji na dużą skalę.

Wraz ze wzrostem wykorzystania, koszty dostawy wodoru powinny spaść nawet o 70 proc. w ciągu nadchodzącej dekady.

Obecnie większość wytwarzanego wodoru pochodzi z paliw kopalnych (tzw. "szary wodór").
Istnieje wiele opcji produkcji wodoru niskoemisyjnego i przy zastosowaniu OZE. Raport zwraca uwagę na dwie główne opcje: reforming gazu ziemnego oraz elektroliza z wykorzystaniem energii wyprodukowanej z OZE. Warto zauważyć, że zgazowanie biomasy jest kolejnym obiecującym źródłem niskoemisyjnej produkcji wodoru; jednak obecnie nie ma znaczącego udziału w globalnej podaży.

Wysoki koszt produkcji przy mniejszych emisjach CO2, powoduje, że obecnie mniej niż 5 proc. całkowitej światowej objętości wodoru pochodzi ze źródeł niskoemisyjnych.
Jednak niedawne redukcje kosztów wytwarzania energii ze źródeł odnawialnych i rozwój CCS, torują drogę do rosnącej liczby zastosowań niskoemisyjnego wodoru. Do jego elektrolitycznego wytwarzania zainstalowano globalnie w OZE ponad 1 GW mocy. To 50 razy więcej w porównaniu z 2015 r.
Koszt 1 kg wodoru wytwarzanego w procesie elektrolizy spadł od 2010 r. o 60 proc., z 10-15 dolarów do 4-6 dolarów obecnie. Analiza pokazuje, że te koszty nadal będą spadać, m.in. ze względu na zasilanie elektrolizerów energią z morskich źródeł wiatrowych (to kolejne 60 proc. redukcji kosztów do 2030 r.)

Koszt wytwarzania wodoru różni się znacznie w zależności od regionu (Rys.4.), ponieważ zależy on w dużej mierze od cen i dostępności do taniej energii. Aby wytwarzać wodór o niskiej emisji CO2 z reformingu z CCS, firmy wymagają dostępu do taniego gazu ziemnego (jak, np. w USA) oraz magazynowania CO2 na dużą skalę (np. wyczerpane złoża gazowe). W przypadku wodoru wytwarzanego w procesie elektrolizy, kluczowym czynnikiem jest dostęp do instalacji OZE. Optymalny koszt tak wyprodukowanego wodoru może, w krótkim okresie, spaść poniżej 1,50 dolara za 1 kg w najbardziej atrakcyjnych lokalizacjach geograficznych.

Rys.5.
Potencjał produkcji wodoru na świecie

(1000x800)

Źródło: "Path to hydrogen competitiveness. A cost perspective"


Osiągnięcie zwiększenia skali produkcji i związana z tym poprawa konkurencyjności kosztowej wymaga dodatkowych inwestycji, a co a tym idzie niemałych nakładów (Rys.5.). Autorzy raportu stwierdzają przy tym, że "zamiast postrzegać je jako koszty, należy widzieć to jako inwestycję zmierzającą do przejścia systemu energetycznego i przemysłu na technologię niskoemisyjną".

Rys.6.
Łączne wsparcie ekonomiczne potrzebne, aby wodór osiągnął próg rentowności przy alternatywnych rozwiązaniach niskoemisyjnych do 2030 r., [w mld dolarów]

(1000x830)
Źródło: "Path to hydrogen competitiveness. A cost perspective"


Wodór jest realnym rozwiązaniem globalnego wyzwania w zakresie dekarbonizacji. Droga do zwiększenia jego konkurencyjności kosztowej jest jasna w wielu zastosowaniach. W niektórych wodór może już wypierać inne niskoemisyjne i konwencjonalne alternatywy.

Korzyści wynikające ze zwiększenia udziału wodoru w gospodarkach światowych wykraczają poza bezpośrednią konkurencyjność kosztową. Wodór może wspierać cele rządów w zakresie bezpieczeństwa energetycznego, a jego względna obfitość stwarza szanse nowym graczom na pojawienie się nowych dostaw energii i tworzenie miejsc pracy.

Wodór pozostaje jedyną opłacalną, skalowalną opcją dekarbonizacji przemysłu i innych segmentów. Ponadto może znacznie przyspieszyć realizację celów związanych z budowaniem gospodarki o obiegu zamkniętym, biorąc pod uwagę wysoką zdolność do recyklingu materiałów zużywanych w całym łańcuchu wartości.
Dołączone pliki: Do odczytu plików wymagany jest program Acrobat Reader.


KOMENTARZE ( 6 )


Autor: Socyal 24.06.2020r. 07:34
Jak znam życie to Siemens ma obecnie najlepsze na świecie elektrolizery (ma też oczywiście wiatraki). Oczywiście nie... pełna treść komentarza
ODPOWIEDZ ZGŁOŚ DO MODERACJI

Autor: Zorientowany 24.06.2020r. 08:39
Od ponad 200 lat są prowadzone badania nad wodorem. Może przegapiłem to prosze o podanie nr Rozporządzenia UE o... pełna treść komentarza
ODPOWIEDZ ZGŁOŚ DO MODERACJI

Autor: Energetyk77 24.06.2020r. 09:41
Ja też nie syłyszałem o nowych odkryciach w kwestii właściwości wodoru.Koniecznie trzeba nauczyć się wodór:... pełna treść komentarza
ODPOWIEDZ ZGŁOŚ DO MODERACJI

Autor: zgryźliwy 24.06.2020r. 11:14
Osławione "nadwyżki OZE" są tylko przez kilkaset godzin w roku, i tylko w tych okresach niszczenie zielonej... pełna treść komentarza
ODPOWIEDZ ZGŁOŚ DO MODERACJI

Autor: Fun 25.06.2020r. 09:43
Trudno tu dyskutować bo obecna cena wodoru z elektrolizy (jeśli dane są prawdziwe) daje cenę na poziomie 140-200... pełna treść komentarza
ODPOWIEDZ ZGŁOŚ DO MODERACJI

Autor: kreatywny innowator 26.06.2020r. 13:54
chyba że to będzie deuter i tryt
ODPOWIEDZ ZGŁOŚ DO MODERACJI
Dodaj nowy Komentarze ( 6 )

DODAJ KOMENTARZ
Redakcja portalu CIRE informuje, że publikowane komentarze są prywatnymi opiniami użytkowników portalu CIRE. Redakcja portalu CIRE nie ponosi odpowiedzialności za ich treść.

Przesłanie komentarza oznacza akceptację Regulaminu umieszczania komentarzy do informacji i materiałów publikowanych w portalu CIRE.PL
Ewentualne opóźnienie w pojawianiu się wpisanych komentarzy wynika z technicznych uwarunkowań funkcjonowania portalu. szczegóły...

Podpis:


Poinformuj mnie o nowych komentarzach w tym temacie




cire
©2002-2020
Agencja Rynku Energii S.A.
mobilne cire
IT BCE